Blog
English learning tips, guides, and news from WELE
Latest posts
Past tense ของ laugh คือ laughed: gh ออกเสียงเป็น f และกับดัก laughed กับ left
Laugh เป็นคำกริยาปกติ past tense และ past participle คือ laughed ทั้งคู่ ส่วนที่ยากอยู่ที่ gh ออกเสียงเป็น /f/ และ laughed ไปชน left ในประโยคที่พูดเร็ว
อดีตของ dig คือ dug: เปลี่ยนสระ และกลุ่ม dig, dug, dog, duck
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ dig คือ dug ทั้งคู่ จุดยากคือ g ท้ายคำเป็นเสียงมีเสียง ภาษาไทยไม่มีเสียงนี้ท้ายคำ dug เลยมักกลายเป็น duck
อดีตของ clean คือ cleaned และความต่างระหว่าง was clean กับ was cleaned
อดีตกาลและ past participle ของ clean คือ cleaned ทั้งคู่ ส่วนที่ยากคือกลุ่มเสียง /nd/ ตอนท้าย มันหายไป และเปลี่ยนประโยคกรรมวาจกเป็นประโยคบอกสภาพ
call อดีตกาลคือ called: หาง /d/ ติดกัน และกับดักชื่อ cold
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ call คือ called ทั้งคู่ ส่วนที่ยากคือพยางค์ /ld/ ท้ายคำ มันหายไปก่อนพยัญชนะ และดึง called ให้ใกล้ cold
ภาษาอังกฤษในออฟฟิศ: คำศัพท์ ประโยคตัวอย่าง และการใช้น้ำเสียงให้ถูก
ภาษาอังกฤษในออฟฟิศไม่ยากเพราะขาดคำศัพท์ แต่ยากเพราะแปลตรงๆ แล้วฟังเหมือนสั่งการ: คำศัพท์ ประโยคตัวอย่าง และวิธีเรียนให้จำได้นาน
Listen มีกฎ: listened, ตัว t เงียบ และหาง ed ที่มักหายไป
Listen มีกฎ อดีตกาลและ past participle เป็น listened ทั้งคู่ จุดยากคือ t เงียบ และหาง /d/ ตายไปเลยก่อน to พาค tense ของประโยคไปด้วย
Lent ไม่ใช่ lended: past tense ของ lend และเส้นแบ่งกับ borrow
Past simple และ past participle ของ lend คือ lent ทั้งคู่ จุดยากคือทิศทางของ action — lend คือให้ยืม borrow คือยืมมา และ nt ท้ายคำมักหายไปเวลาฟัง
dream มีสอง past tense: dreamed, dreamt และหาง mt ที่มักหายไป
past tense ของ dream คือ dreamed หรือ dreamt ทั้งสองถูกต้อง จุดยากคือหางพยัญชนะสองตัวหายไปเมื่อพูดเร็ว กระทบ tense ของประโยคด้วย
อดีตของ throw: threw, thrown และ homophone สองคู่ที่เป็นกับดัก
อดีตกาลของ throw คือ threw รูป past participle คือ thrown กับดักอยู่ตรงที่ threw ออกเสียงเหมือน through และ thrown ออกเสียงเหมือน throne
Shone กับ shined: อดีตของ shine แยกเป็น 2 ทาง
อดีตของ shine คือ shone สำหรับความหมายเปล่งแสง และ shined สำหรับความหมายขัดเงา กับดักที่แท้จริงคือ shone กับ shown ออกเสียงเหมือนกันทุกประการในสำเนียงอเมริกัน
อดีตกาลของ play คือ played และจุดที่มันชน plate กับ prayed ตอนพูดเร็ว
อดีตกาลและ past participle ของ play คือ played เหมือนกันทั้งคู่ ส่วนที่ยากคือเสียง /d/ ท้ายคำหายก่อนพยัญชนะ และ played จะอยู่ชิด plate กับ prayed ในเสียง
อดีตกาล need คือ needed: เสียงท้าย /ɪd/ เป็นพยางค์จริง และตอน needed ฟังเหมือน need it
Need เติม -ed เป็น needed และเสียงท้ายนั้นเป็นพยางค์จริง ส่วนที่ยากคือ needed กับ need it ออกเสียงเหมือนกันทุกประการ มีแต่ไวยากรณ์ข้างหลังที่แยกได้
อดีตของ like คือ liked: กลุ่มเสียง /kt/ ท้ายคำ และบทบาทอีกสามของ like ที่ไม่ใช่กริยา
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ like คือ liked ทั้งคู่ ท้าย -ed ออกเสียง /t/ กลุ่มเสียง /kt/ ท้ายคำหายไปก่อนพยัญชนะ like ยังมีบทบาทอื่นอีกสามบทบาทที่ไม่ผันตามกาล
ภาษาอังกฤษอุตสาหกรรมเสื้อผ้า: คำศัพท์โรงงาน แผนการเรียน และแหล่งอ่าน
คำศัพท์อุตสาหกรรมเสื้อผ้าแยกตามงานจริงในโรงงาน พร้อมแผนการเรียนสามขั้นจาก tech pack ถึงอีเมลกับ buyer และแหล่งอ่านที่ควรอ่านสำหรับเรียนเอง
อดีตของ forget: forgot, forgotten และจุดที่แยกจากครอบครัว get
อดีตกาลของ forget คือ forgot ส่วน past participle คือ forgotten กฎ got กับ gotten ของ get ใช้ไม่ได้ที่นี่ และ forgot to จะถูกย่อรวมเป็นก้อนเดียวเมื่อพูดเร็ว
fight อดีตกาลคือ fought และเสียงเงียบหนึ่งตัวแยกมันออกจาก thought
Fought รับทั้ง V2 และ V3 ของ fight แล้ว gh ไม่ออกเสียง ส่วนที่ยากคือแยก fought ออกจาก thought กับ taught ตอนประโยccวิ่งเร็ว
อดีตกาลของ enjoy คือ enjoyed: เสียงท้าย -ed อ่าน /d/ และกฎ V-ing ตามหลัง
enjoy เป็นคำกริยาแบบมีกฎ อดีตกาลคือ enjoyed ส่วนที่ยากคือเสียงท /d/ ที่หายไปก่อนพยัญชนะ และกฎบังคับให้ใช้ V-ing หลัง enjoy
อดีตของ cook คือ cooked: หาง /t/ ที่หลุดหาย กับเรื่อง cooker ที่ไม่ใช่คนทำอาหาร
Cook เป็นกริยาแบบมีกฎ อดีตกาลและ past participle ทั้งคู่คือ cooked จุดที่ยากคือกลุ่มพยัญชนะ /kt/ ท้ายคำ ที่หูคนไทยแทบจะปล่อยหลุดเสมอ
อดีตของ win คือ won: ฟอร์มเดียวทั้งสองช่อง อ่ansเหมือน one เป๊ะ
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ win คือ won ทั้งคู่ จุดที่ยากคือ won อ่ansเหมือน one ทุกประการ และภาษาเวียดนámรวม win กับ beat เป็นคำ thắng คำเดียว
อดีตของ want คือ wanted: เสียงท้าย /ɪd/ จับคู่ want กับ won't และตอนที่ wanted ฟังเหมือน want it
Want เป็นกริยาปกติ อดีตกาลและ past participle ล้วนเป็น wanted จุดที่ยากคือเสียงท้าย /ɪd/ ที่มักหาย จับคู่ want กับ won't และตอนที่ wanted ฟังเหมือน want it